Exit Marianne Thyssen.
Na twee jaar voorzitterschap van CD & V houdt ze het voor bekeken. Het was destijds niet haar eerste keuze om partijvoorzitter te worden, het was niet haar eerste keuze om campagneleidster te worden, noch kandidaat-premier, en het is nu definitief niet meer haar wens om voorzitter van een partij-in-grote-problemen te blijven.
Het stond in de sterren geschreven dat de taaiheid van Marianne grenzen had en heeft.
Ik kan er mij veel bij voorstellen. Om te overleven aan de top van politieke partijen, regeringen en fracties, is meer nodig dan een goed verstand, een vriendelijk voorkomen en een vertrouwenwekkend discours. Je moet opgewassen zijn tegen een harde wereld waar grote ego's het hoogste woord voeren en altijd in eerste instantie aan hun eigen carrière denken. Het ik-denken voor het team-denken plaatsen, is zeker even belangrijk.
Toen Marianne Thyssen tijdens een interview over "haar ambities om premier te worden" zei dat ze er “op zijn vrouwtjes” voor ging, was ik verwonderd over de talrijke reacties die deze uitspraak met zich meebracht.
Ik begreep perfect wat ze bedoelde. Ze wilde geen ego zijn, geen haantje, geen betweter, ze wilde het aanpakken zoals ze er zich goed bij voelde: bescheiden en zonder show ...
Het heeft niet mogen zijn. CD&V is zeker een goede voorzitter kwijt, maar vooral een eerlijke en oprechte vrouw van een kaliber zoals er niet veel zijn in de (Vlaamse) politiek.
|