|
Samenvallende verkiezingen in 2014?
|
Bij de besprekingen rond het dossier BHV (Brussel-Halle-Vilvoorde) onder leiding van Koninklijk Opdrachthouder Jean-Luc Dehaene kwam opnieuw het voorstel op tafel om de federale en regionale verkiezingen te laten samenvallen. Dit zou voor het eerst gebeuren in 2014.
|
Samen met mijn partij ben ik er altijd voorstander van geweest om de verkiezingen te laten samenvallen, in tegenstelling tot de CD&V. Ook de NV-A kan om ideologische redenen niet akkoord gaan met samenvallende verkiezingen: zij vrezen namelijk dat het Vlaamse niveau dan wordt ondergesneeuwd.
|
Als voorzitter van CD&V verklaarde Marianne Thyssen eind vorig jaar tijdens een gastcollege aan de Universiteit van Gent dat ze tegen samenvallende verkiezingen is: enerzijds omdat “ieder beleidsniveau een eigen dynamiek heeft”, en anderzijds omdat het aan elkaar koppelen van allerlei zaken de dingen niet noodzakelijk sneller vooruit helpt.... Alsof samenvallende verkiezingen de “Vlaamse dynamiek” - wat dit ook moge betekenen - in het gedrang zou brengen. Als de Vlaamse dynamiek slaat op de slagkracht van de huidige Vlaamse regering, moet ik wel toegeven dat die Vlaamse dynamiek wat hulp kan gebruiken.
|
Ook minister-president Kris Peeters is tegen samenvallende verkiezingen, omdat “je als democraat toch moeilijk tegen verkiezingen om de 2 jaar kan zijn” (De Standaard). Met andere woorden: wanneer je vóór samenvallende verkiezingen bent, ben je eigenlijk een anti-democraat, omdat je dan tegen veelvuldige verkiezingen bent. De echte reden is natuurlijk dat hij graag alleen in de kijker wil staan bij de komende verkiezingen, en dus zonder zijn “goede vriend” Yves Leterme.
|
Uiteraard zou de CD&V de CD&V niet zijn als er binnen de partij geen tegengestelde meningen zouden bestaan: Europees President Herman Van Rompuy en Koninklijk Opdrachthouder Jean-Luc Dehaene zijn bijvoorbeeld wel altijd voorstander geweest van samenvallende verkiezingen.
|
Andere CD&Vers zijn tegen, maar ook een beetje vóór ... .
|
Samenvallende verkiezingen zijn voor mij echter geen doel op zich, maar een instrument om beter te kunnen te besturen (“goed bestuur” was nochtans een leuze die ook andere partijen hoog in het vaandel voerden...). Je kan als politicus geen beleid voeren op lange termijn als je om de haverklap naar de kiezer moet trekken. In een jaar van verkiezingen beweegt er immers nauwelijks nog iets op het politieke toneel, omdat partijen geen toegevingen meer willen doen uit vrees afgestraft te worden door de kiezers. De begrotingen in de verkiezingsjaren verdienen om dezelfde redenen zelden een schoonheidsprijs. Tenslotte begrijpt ook de kiezer niet waarom hij zo vaak naar de stembus moet. Veel kiezers kunnen trouwens geen onderscheid (meer) maken tussen de verschillende beleidsniveaus, doordat vele bevoegdheden verspreid zijn over meerdere beleidsniveaus. Bovendien komen er zeer vaak thema's aan bod in de verkiezingsstrijd die niets te maken hebben met het beleidsniveau dat moet worden verkozen.
|
Voor eerdere bijdragen klik hier
|
|
|
| |
|